گرفته ام كه صد هزار نفر از امت تو را هلاك كنم ، از امت تو چهل هزار بد هستند و شصت هزار خوب . حضرت شعيب گفت : خدايا ! اينكه بدها كيفر اعمال زشت خويش را ببينند ، درست اما خوبها ديگر چرا ؟ از سوى خداوند خطاب شد : براى آنكه بدها گناه كردند و خوبها ديدند و سكوت كردند . اين امر به معناى آن است كه در زندگى آنان امر به معروف و نهى از منكر نبود ، لذا از همين لحظه تصميم بگيريد كه رفيق خود را تربيت كنيد ، برادر وار و بدون توهين و سرزنش و به شكلى كه كسى هم نباشد و خجالت نكشد ، او را از گناه باز داريد . آيينه وار گناهان رفيق خود را به او نشان دهيد كه المؤمن مرآت المؤمن . و بالأخره قسمت چهارم از امر به معروف و نهى از منكر ، انتقاد است . انتقاد ، عيوب ديگران را به آنان گفتن است البته به نحوى كه لطمه به شخصيّت و احساساتشان وارد نيايد يعنى بايد برادرانه عيب جويى كرد . عيب جويى بر سه قسم است : اوّل آنكه پشت سر باشد كه به آن غيبت مى گوئيم و گناهش بسيار بسيار بزرگ است و دوّم عيب جويى در رو است اما همراه را تحقير ، سرزنش ، استهزاء و خوار نمودن فرد كه اين هم اگر
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 232
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٣٢