وَ إِذَا سَمِعُوا مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعيُنَهُم تَفِيضُ مِنَ الدَّمعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنّا ءَامَنَّا فَاكتُبنَا مَعَ الشَّاهِدينَ ( مائده ، آيه ى 83 )
آيه ى شريفه مربوط به يهودى ها است و اين مصيبتها را اين يهوديها بر سر دنيا آورده اند . امروز دستگاه حكومت در اختيار صهيونيستها و يهودى ها است و اين آيه ى شريفه در اين رابطه ، زنگ خطرى است . مى گويد كه اگر انسان قسىّ القلب شد و وجدان اخلاقى و عاطفه را از دست داد ، چه زن و چه مرد ، در خانه استثمارگر است و مى خواهد كه در رفاه باشد هر چند به قيمتِ در سختى افتادن ديگران . چنين شخصى اگر به عنوان معلّم به دبستان ، دبيرستان يا دانشگاه راه يابد باز هم آدمى است استثمارگر و استعمارگر و به قول امروزيها ، مى خواهد حرفش را تحميل كند ، مى خواهد اعمال قدرت كند .
يك معلّم بايد پدرى مهربان باشد و اگر زن است مادرى دلسوز ، نه يك استثمارگر . انسان قسىّ القلب راضى است كه تمام افراد جامعه بميرند تا او در رفاه باشد . مثالهايى در جامعه وجود دارد كه فكر جامعه است ، مانند آنكه مى گويد : ديگى كه براى من نجوشد ، سر سگ در او بجوشد ! يا آب بيايد دنيا را بگيرد . امّا خانه ى من باقى بماند ! اين مثالهاى عاميانه و غلط از
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 196
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٩٦