در سوره ى قيامت مى فرمايد :
لَا أُقسِمُ بِيَومِ القِيامَة وَ لَا أُقسِمُ بِالنَّفسِ اللَّوَّامَة ( قيامت ، آيه 1 2 )
در قرآن كريم به دو علّت قسم ياد شده است . اوّل آنكه سعى بر رسا نمودن مطلب و تأكيد بر آن را دارد و ديگر آنكه بفهماند كه به آنچه قسم ياد كرده اهميّت مىدهد . لذا در سوره ى قيامت خداوند تبارك و تعالى ، به وجدان اخلاقى قسم ياد نموده و اسم آن را نيز نفس لوّامه نهاده است . عملى را كه وجدان اخلاقى انجام مىدهد براى انسان بسيار مفيد است . در كارهاى نيك و گفتار و پندار درست ، چه قبل از عمل و چه در موقع انجام آن ، وجدان اخلاقى انسان را ترغيب و تحريص مىكند و اين نيروى درونى پس از اينكه كار به شكل صحيح صورت گرفت انسان را تحسين مىكند و گويا در وجود او يك حالت سرور و شادى برانگيخته مىشود و از ضمير داخلى به او مى گويد : بارك الله به اين مى گويند وجدان اخلاقى . از سوى ديگر ، در كارهاى بد چه قبل و چه در حين آن ، وجدان اخلاقى به تقبيح و ملامت مى پردازد . اگر وجدان اخلاقى بشر نمرده باشد ، آن هنگام كه قصد كار ناشايسته اى را مىكند ، يك نيرويى از درون ، سعى در بازداشتن او دارد . اگر قبل و يا به هنگام عمل تيغش نبريد و جلوگيرى از وقوع عمل ناشايست
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 185
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٨٥