واصطنعتك لنفسى يعنى اى انسان ! همه چيز را براى تو خلق كردم امّا تو را براى خودم خلق كردم ( خلقت الأنبياء لأجلك و خلقتك لأجلى ) . جمله ى دوّم ( تو را براى خودم خلق كردم ) براى انسان بسيار عجيب است و به او بسيار شخصيّت مىدهد . انسان برسد به جايى كه قرآن در مورد او بگويد كه تو را براى خودم خلق كردم . عالم وجود براى تو و تو براى من و اين ، موضوع بحث ما است .
انسان به اندازه اى شخصيّت دارد كه در اسلام ، هدف خلقت موجودات است و بالاتر آنكه ، او براى خداست و هدف خلقت او خود الله تبارك و تعالى است . اين شخصيّت مانند شخصيّت هايى نيست كه در جلسه ى قبل گفته شد ، گرچه آيات و رواياتى كه ذكر شد فوق العاده و عالى بود و ارزش انسان را بالاتر از دو عالم دانست ، امّا شخصيّتى كه اين آيه به انسان مىدهد بسيار بالاتر است . انسان مؤمن و متعهد حرمتى بالاتر از كعبه و مَلَك مقرّب دارد . از طرف ديگر ، اهانت به اين انسان گناهى است كه بزرگتر از آن را نمى توان يافت و خدمت به او نيز ثوابى كه عظيم تر از آن پيدا نمى شود . امام صادق ( ع ) فرموده اند : من اهان وليا فقد بارزنى به المحاربه يعنى اگر كسى به يك مسلمان توهين كند با خداوند جنگيده است و از سوى ديگر مى فرمايد
: ما عبدالله شيئ افضل من اداء حقوق المؤمن
هيچ عبادتى بالاتر از آن نيست كه خدمت به خلق خداى كنى و حق مؤمنى را ادا .
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٤