رسيد و اين فضيلت درباره ى هيچ پيغمبرى جز حضرت ابراهيم وجود ندارد . يعنى به جز پيغمبر اسلام كه استثنايى مى باشد در ديگر پيامبران اين برترى وجود نداشته است و مقامى كه به ابراهيم داده شد به هيچكدام داده نشد . در روايات است كه وقتى عالم ملكوت را به ابراهيم نشان دادند و او عرش را نگريست ( مراد از عرش ، عالم وجود است « الرّحْمنُ عَلَيالْعَرْشِ اسْتَوى » ( طه / ) يعنى پروردگار بر عالم وجود مستولى است و قيموميت دارد ) نور چهارده معصوم را ديد . سپس متوجه شد كه نور آخرى ( چهاردهمى ) مانند ماه در ميان ستارگان است . پرسيد : خدايا اينها چه كسانى هستند ؟ خطاب شد كه اينها چهارده معصوم هستند و آن نور روشن تر وجود مقدس حضرت ولى عصر سلام الله عليه مى باشد . آنگاه نورهاى فراوانى اطراف انوار چهارده معصوم ديد و پرسيد : خدايا اينها كيستند ؟ خطاب شد اينها شيعيان چهارده معصوم و اهلبيت اند . سپس حضرت ابراهيم گفت : خدايا مرا از شيعيان على عليه السلام قرار بده . پس خطاب شد تو را از شيعه على قرار داديم .
پس اى جوانان ، شما درّ گرانبهايى داريد كه حضرت ابراهيم حسرت آن را خورده و مى گويد مرا از شيعيان آنها قرار بده . حال آيا حيف نيست كه شيعه با چنين درّى نماز خود را آخر وقت بخواند . فردى خدمت امام زمان عليه السلام رسيد . حضرت فرمود : لعنت خدا بر آن كسى باد كه همه ستاره ها پيدا شده باشند ولى او هنوز نماز مغرب و عشايش را نخوانده باشد . يعنى ترك نماز اول وقت چنانچه بدون عذر باشد ننگ است .
شنيده مىشود كه مساجد غير شيعه پر است . زيرا فرضاً فردى شيعه در حال خريد از مغازه شخصى غير شيعه است و آواى اذان بلند مىشود ، فروشنده مى گويد : صلوة ، صلوةو مغازه را رها مىكند و به نماز مى رود ولى
بسوى حق (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٤