تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در خانه (فارسى) — صفحة 86

مساهمون:

ص٨٦
همه ما به آن عمل نمىكنيم . نگو ندارم . مىتوانى به جاى ده لقمه نُه لقمه و حتّى يك لقمه كمك كنى . مىتوانى براى جهازيّه هزار تومان يا كمتر بدهى . اگر دولت مىتواند بايد خلأ اجتماعى و فردى را پر كند ؛ و اگر نتوانست همه مردم . خلاصه ، اگر ايمان عاطفى مىخواهى ، اگر نورانيّت دل مىخواهى ، تا ميتوانى به خلق خدا خدمت كن . لذا عُرفا و علماى علم اخلاق اگر روزى نمىتوانستند به كسى كمك كنند ، آن روز خيلى غُصّه داشتند و مىگفتند امروز خذلان براى ما جلو آمد . براى اينكه نتوانستيم به كسى كمك كنيم . حتّى اگر نمىتوانستند به انسانها كمك كنند ، به حيوانها كمك مىكردند . وقتى كه برف بيايد ، اين پرنده‌ها دانه مىخواهند . چه كسى بايد به اينها دانه بدهد جز آدمهاى متوجّه ؟ لذا مىرفتند روى برف دانه مىپاشيدند . وقتى كه مىديدند وضع مشكل است ، خود نمىخوردند به ديگرى مىدادند . در روايات مىخوانيم كه اميرالمؤمنين ( ع ) يك مقدار پول براى خرج روزانه‌اش قرض كرده بود . در راه مقداد را ديد . فرمود : مقداد ! چرا متحيرى ؟ گفت : ديروز تا حالا نتوانسته‌ام براى زن و بچّه‌ام غذا تهيه كنم . اميرالمؤمنين ( ع ) فرمود : معلوم است كه پول براى تو لازم‌تر از من است . براى اينكه من امروز نتوانستم غذا تهيّه كنم . اين پول مال تو . نگوئيد على بود . ايشان سرمشق است براى شيعه ، براى دنياى بشريّت ؛ دنياى بشريّت بايد به على ( ع ) افتخار كند . اما حيف كه شيعيان