( وَ لَوْ انَّ ما فِيالْارْضِ مِنْ شَجَرَهءٍ اقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِه سَبْعَهءُ ابْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللهِ ) « 1 » يعنى اگر دريا مركّب شود ، همه درختها قلم شود و همه انسانها نويسنده شوند و بخواهند فضائل على ( ع ) را بنويسند ، دريا تمام مىشود اما فضائل آن حضرت تمام شدنى نيست .
بعد قرآن مىفرمايد : اگر تا هفت بار دريا پر آب شود و فضائل بنويسند ، آب دريا تمام مىشود اما فضائل على ( ع ) تمام نمىشود .
خوارزمى - كه سنى مذهب است - نقل مىكند : از رسول گرامى پرسيدند يا رسول الله ! اين « كَلماتُ الله » چه كسانى هستند ؟ حضرت فرمود : عترت من . على و يازده فرزندش .
از امام هادى ( ع ) پرسيدند : اين « كَلماتُ الله » چيست ؟ فرمود : ما اهل بيت . يعنى اگر از شما بپرسند على كيست ؟ بايد بگوييد على آن كسى است كه قرآن دربارهاش مىگويد : اگر هفت بار آب دريا تمام شود و با آن فضائل على ( ع ) را بنويسند ، باز هم فضائل آن حضرت تمام نمىشود .
شاعرى اين آيه شريفه را به فراخور حالش به شعر درآورده است :
كتاب فضل تو را آب بحر كافى نيست * كه تركنم سرانگشت و صفحه بشمارم
هامش
( 1 ) . سوره ى لقمان ، آيه ى 27 .