قضاء به گردن او است تا فرصت باقى است در جبهه و مواقع بيكارى آن را قضاء كند ، اگر خداى نكرده در گذشته مرتكب معصيت وحتى غفلت شده باشد ، در سنگر و جبهه با خداوند رحمان راز و نياز آغاز دو از ته دل آه و ناله سر دهد ، حال كه در جبهه است خود را به آب زلال تو به شستشو دهد و مباد كه ( العياذ بالله ) دوباره مرتكب گناهان سابق شود ( مثلًا قبلًا دروغ مىگفته ، غيبت مىكرده ، شايعه پراكنى و جوسازى ميكرده ، به مال مردم و بيتالمال اهميت نمىداده ، در حفظ اموال مسلمين نمىكوشيده و . . . ) كه خداوند سبحان مشترى جان و مال او نخواهد بود ، ولى به شكرانه خداوند تعالى اينك وضع سنگر و جبههها به گونهايست كه به عبادتگاه و محل خودسازى و ارتباط با پروردگار تبديل شده است .
2 - شرط دوم : « اشتغال مجاهدين به عبادت » بيان شده است ، سنگر بايد محل اقامه ى نماز شب و تلاوت قرآن باشد . نماز اول وقت ، در شديدترين و حساسترين اوضاع جنگ از مولى اميرالمؤمنين ( ع ) ترك نمىشد و نماز جماعت را غالباً در جبهه نبرد بر پا مىفرمودند .
مجاهد بايد مواظف دو دشمن باشد و از دو محور بر آنها يورش برد ، يكى متجاوز خارجى كه به مرز مسلمين هجوم آورده و ديگرى دشمن درونى كه نفس امّاره است ، بايد با هر دو مردانه و قهرآميز مبارزه كند و آنها را مغلوب اراده ى خود نمايد .
مورخين درباره حضرت زينب سلام الله عليها مىنويسند كه : نماز شب آن حضرت در سفر پر تلاطم وعجيب كربلا نيز هيچگاه ترك نشد . همچنين نقل شده است زمزمههاى عاشقانه اصحاب ابىعبدالله ( ع ) در دل شب از ميان خيمهها بسان هم همه ى برخاسته از كندوى زنبور ، به آسمان بلند بود .
آرى در سفر شام اوضاع قافله امام حسين ( ع ) بسيار پرتلاطم و شور
جبهه و جهاد اكبر (فارسى) — صفحة 76
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٧٦