پذيرفته و دعوت نموده ، آيا افتخارى بالاتر از اين هست كه مولى عبد را دعوت كند ، و ادعونى بگويد ؟ و بگويد اجابت مىكنم ؟
از باب مثال اگر نامهاى از دفتر امام بيايد كه از شما دعوت شده باشد و شما برويد وايشان را زيارت كنيد ، خدمت ايشان بنشينيد ، و . . چه حالى براى شما حاصل مىشود ؟ آيا شما دعوتنامه را هميشه همراه خود نگه نمىداريد ؟ و آن را افتخار نمىدانيد ؟
پروردگار عالم شما را دعوت كرده و فرموده ادعونى - يعنى اى بنده من ، تو را دعوت مىكنم - بيا و دعوت مرا بپذير ، حتماً بيا ، براى انسان چه افتخارى بالاتر از اين ؟ چه سعادتى بالاتر از اين كه در سنگر و جبهه انسان خدا خدا كند ، با حقتعالى در دل نمايد ، به جاى اينكه فرصتهاى بيكارى را در جبهه صرف كارهاى بىارزش كنيد ، دست به دعا برداريد و با دعا و رابطه با خداوند بر دشمن داخل يعنى نفس امّاره و دشمنان خارجى پيروز شويد و تا به حال پيروزيهاى شما به خاطر همين بوده است .
خداوند مىفرمايد : بندهها اگر از من سؤال كردند به آنها بگو خدا نزديك است به شما ، اگر او را بخوانيد شما را اجابت مىكند ، حتماً دعا كنيد ، و ايمان به اجابت هم داشته باشيد .
علت عدم استجابت دعا
بحث در اين جلسه اينست كه چرا دعاها به اجابت نمىرسد ؟ اين همه جوانان در جبهه و مردم در غير جبهه دعا مىكنند ولى مستجاب نمىشود ؟
در اين باره صحبتهاى بسيارى شده ، استاد بزرگوار ما علامه طباطبائى ( رَحمَةُ اللهِ عَلَيهِ ) اينطور فرمودهاند : ( البته ايشان در قالب علمى بيان فرموده و ما اينجا در قالب آيات و روايت مىآوريم ) دعا وقتى به