ظهور مال غصبى را از زير دندان غاصبين بيرون خواهند كشيد ) خلاصه اينكه ، حضرت على ( ع ) فرمودند : من از مال مردم نمىگذرم ، مردم پنداشتند كه اميرالمؤمنين ( ع ) نيز ، جدى نمىفرمايند ، ولى پس از مدت كوتاهى دريافتند كه واقعاً اميرالمؤمنين ( ع ) به حق الناس اهميت فراوانى قائل هستند و به زنده باد و مرده باد كسى گوش فرا نمىدهند ، پارتى بازى و ملاحظه در كار نيست و حق به حقدار مىرسد .
شمعى را كه در هنگام رسيدگى به حساب بيتالمال روشن مىكردند بلافاصله پس از فارغ شدن و پيش كشيده شدن امور شخصى خاموش مىنمودند ، اميرالمؤمنين ( ع ) در آن هنگامى كه طلحه و زبير مسائل شخصى خود را مطرح مىكردند حاضر نشدند كه شمع مسلمين بسوزد ، و بالأخره دشمنان عدالت بخاطر شدت عدالت امام ( ع ) ، جنگ جمل را برافروختند و پس از آن جنگ صفين را تدارك ديدند و امام ( ع ) براى اينكه حقى از مردم ضايع نشود ، ايستادگى فرمود و با آنان به نبرد پرداخت تا اينكه در محراب عبادت به خاطر عدالت شهيد شد .
غذاى مولى على ( ع )
غذاى امام على ( ع ) مقدارى نان خشك بود كه در كيسهاى سربسته نگهدارى مىفرمود ( براى اينكه روغنى به آن نزنند ) و گندم نانش را از زمينى كه خود آباد مىكرد ، بدست مباركشان تهيه مىفرمود ، حضرت در سرماى شديد زمستان مثل بيد مىلرزيد ولى از لباسى كه از بيتالمال به او رسيده است استفاده نمىكرد . وقتى به ايشان عرض مىشد يا اميرالمؤمنين ( ع ) مگر يك دست لباس به شما نمىرسد ؟ مىفرمود : چرا ولى من نمىخواهم از اموال بيتالمال گرچه يكدست لباس باشد استفاده كنم .