« فى قلوبهم مرض » . گاهى مىفرمايد « زيغ » : « فاما الذين فى قوبهم زيغ » . گاهى مىفرمايد « ران » : « بل ران على قلوبهم » . همهء يك معنى دارد و آن اين است كه گناه دل را سياه مىكند ؛ مريض مىكند ؛ دل زنگار برمىدارد . وقتى دل مريض شد اول مصيبتش اين است كه ديگر از عبادت لذت نمىبرند بلكه از گناه لذت مىبرد . اگر در جلسهء ما كسى هست كه از نماز لذت نمىبرد و نماز بر ايش سنگين است ، اگر در جلسهء ما كسى هست كه از چشمچرانى لذت مىبرد ، از گناه لذت مىبرد ، بداند كه از نظر روحى مريض است بايد معالجه كند . و اگر معالجه نكرد و دل سياه شد رآن مىفرمايد واى به اين دل . گاهى دل سياه است ؛ اما سياهى آن كم است . گاهى نيمه سياه است اما يكوقت تمام سياه مىشود . امام صادق ( ع ) مىفرمايد اين ديگر رستگار نمىشود . قرآن مىفرمايد :
« افمن شرح الله صدره للاسلام فهو على نور من ربه فويل للقاصيه قلوبهم من ذكر الله . »
« 1 » خوشا به حال آن دلى كه رايطه با خدا روشنش كرده است . خوشا به حال آن دلى كه نماز و روزهآن را نورانى كرده است . واى به آن دلى كه سياه است يعنى واى به آن دلى كه گناه آن را سنگ كرده است ؛
هامش
( 1 ) 1 . سورهء زمر آيه 22 ترجمه : آيا آن كسى را كه خدا براى اسلام شرح صدر عطا فرمود كه وى به نور الهى روشن است ( چنين كس با مردم تاريكدل يكسان است ) . پس واى بر آنان كه به خاطر شقاوت و قساوت دلهايشان از ياد خدا فارغ است .