فخر رازى در تفسير سورهء والعصر روايتى نقل مىكند خيلى تكاندهنده است مى گويد : يك زنى ديوانهوار نزد پيغمبر اكرم ( ص ) آمد و گفت يارسولالله گناه بزرگى كردم زنشوهردار بودم زنا دادم آبستن شدم ؛ بعد كه زائيدم بچه را در خمره سركه خفه كردم و آ » سركههاى نجس را به مردم فروختم .
ببينيد چقدر گناه بزرگ است ! راستى اگر دست عنايت خدا بر سر انسان نباشد يكوقت چطور گمراه مىشود ؛ چه بدبختيها دامنگير مىشود . غرض اين جمله است كه پيغمبر اكرم ( ص ) فرمود گمانم كه تو نماز عصر را ترك كردى يعنى اين بدبختى به خاطر اين است كه دست عنايت خدا از سر تو برداشته شد ؛ به خاطر اين است كه به نمازت بىاعتنئى كردى و الا اگر كسى نمازش را مرتب و به موقع بخواند نماز دستش را بگيرد و نمىگذارد به اين بدبختىها گرفتار شود . دختر خانمها ! اگر مىخواهيد خوشبخت شويد ، پسرها ! عزيزان من ! اگر مىخواهيد خوشبخت شويد اهميت به نماز بدهيد آن هم نماز اول وقت ، نماز با تعقيبات ، نماز جماعت ، نماز مؤدب . دختر خانم ها سجاده داشته باشند ؛ چادر سرتاسرى داشته باشند ؛ بسيار مؤدب در مقابل خدا بايستند تا خوشبخت شوند . بالاخره اگر معنويت در خانه نباشد و اين نياز در خانه برآورده نشود اين خانه وضع خطرناكى دارد . همچنين است اگر روح مريض باشد . چه چيز روح را مريض مىكند ؟ گناه . قرآن گاهى اسم آن را « مرض » مىگذارد :
اخلاق در خانه (فارسى) — صفحة 315
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٣١٥