پافشارى من براى اين است كه در بعضى اوقات اين مسائل پيش مىآيد . گاهى خانمى تلفن مىكند و مثل مادر فرزند مرده گريه مىكند . بعد از حرفهاى او به اين مطب مىرسيم كه شوهر او از نظر مالى عالى است ؛ از نظر غريزهء جنسى هم خوب است اما يك كمبود دارد و آن اين است كه به زنش نمىرسد زن را در متن زندگى و وفت خود قرار نمىدهد .
پيغمبر اكرم ( ص ) مىفرمايد : وقتى وارد خانه شدى قبل از آنكه به كارها بپردازى با خانم صحبت كن بگذار حرفهايش را بزند . نبايد نق بزند اما بهطور مسلم دردهاى دلش را بايد بگويد . تو هم بشنو فوراً در حرفش نپر و حرفش را از بين نبر . بگذار حرفهايش را بزند بعد دلداريش بده و با مهربانى خستگى و بىنشاطى او را از بين بر . نيمساعت با خانمت درددل كن به او توجه كن از او عذرخواهى كن . تشكر كن . پس از آن نيمساعت هم با بچههايت بازى كن . يكى از كسانى كه بايد همبازى بچهها باشد پدر و مادر است . وقتى به خانه آمدى بايد همبازى بچهها باشى همبازى خانم باشى . ما يان مسائل را خيلى ساده و بد حساب مىكنيم بعد هم با يك تبسم از آن مىگذريم اما بعضى اوقات با اين شلگرفتن محكم مىخوريم . انسان بايد به زنش برسد .
همسر يك آقائى كه پسرهايش بد درآمده بودند مىگفت مقصر پدرآنهاست براى اينكه شبانه روز سرش در كتاب و قرآن بود به
اخلاق در خانه (فارسى) — صفحة 287
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٨٧