فصل چهارم : زكات
زكات در لغت به معناى پاكى و نمو آمده است و در اصطلاح فقه عبارت از اين است كه هر مسلمانى بخشى از اموال خود را ، در صورتى كه از حد معينى بيشتر شده باشد ، به نفع نيازمندان و افراد فقير جامعه پرداخت نمايد ؛ به عبارت ديگر ، زكات اين است كه از درآمدها و محصولات توليدى مانند محصولات كشاورزى و دامدارى و نيز از داراييهاى نقدى كه در طول سال راكد مىماند ، در صورتى كه به حد نصاب برسد ، مقدارى معين به خزانهء دولت اسلامى براى مصارف مشخصشده اختصاص مىيابد .
اهميت زكات
خداوند متعال زكات را از پايههاى دين مبين اسلام و در رديف نماز كه برترين نشانهء ايمان است ، قرار داده است . چنانكه در قرآن كريم مىفرمايد :
و اقيموا الصلاة و اتوا الزكوة . « 1 »
نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد .
قرآن كريم در آيات متعدد بعد از اقامهء نماز به اداى زكات سفارش كرده است . شايد حكمت آن ، اين است كه نماز عبادتى شخصى و زكات عبادتى
هامش
( 1 ) . قرآن ، بقره / 110 .