و احسان به آنان مىشود .
از نظر معصومين ( ع ) به وجود آمدن حالت تضرع و خشوع در روزهدار از مهمترين فوايد روزه محسوب مىشود ، چرا كه روزه سبب بر طرف شدن تيرگى باطن و كدورت دل است و جلاى دل نيز موجب تضرع و خشوع است و تضرع و خشوع هم قرب الهى را در پى دارد . روزه موجب صفاى دل ، قطع اميد از مخلوق و انس به بارى تعالى است . روزه موجب مىشود كه حساب بنده در روز قيامت سبك و حسنات او دوچندان شود .
در قرآن كريم آمده است :
و استعينوا بالصبر و الصلاة و انها لكبيرة الا على الخاشعين .
« 1 »
از صبر و نماز يارى جوييد و ايندو جز براى اهل خشوع ، امرى بزرگ و دشوار است .
در اين آيهء كريمه به جاى روزه صبر گفته شده است ، زيرا روزه يكى از مصاديق صبر است . بنابراين ، معناى آيه به تعبير برخى از مفسران اين است كه در مشكلات و گرفتاريهاى خود از روزه و نماز يارى جوييد . بدين ترتيب ، نماز و روزه دو عامل نيرومند معنوى هستند كه در هنگام بروز مشكلات مىتوان با استمداد از آنها تخلى و دشوارى را بر خود هموار كرد .
فضيلت روزهدار
روزهدار در پيشگاه خداوند متعال داراى ارزش و مقام والايى است كه نمىتوان آن را توصيف كرد . كسىكه به خاطر رضاى پروردگار و خشنودى حق تعالى رنج گرسنگى و تشنگى را تحمل مىكند ، اجر و ثواب بسيار زيادى نزد خداوند دارد . رسول اكرم ( ص ) فرمودند :
هامش
( 1 ) قرآن بقره / 45