اهل بهشت كه در باغهاى بهشتى در نعمتاند از احوال دوزخيان گنهكار مىپرسند كه چه عملى شما را به عذاب دوزخ افكند ؟ آنها در جواب گويند ما از نمازگزاران نبوديم و مسكينى را اطعام و صدقه نداديم و با اهل باطل و گناه عمر خود را به بطالت و گناه گذرانيدم .
قرآن ، سپس مىفرمايد : در آن روز شفاعت شفيعان در حق آنها پذيرفته نمىشود .
پايان سخن
خداى را شكر كه اين بحث شريف را اجمالًا ، به پايان رسانديم . شايد قطرهاى از درياى حقى كه رزمندگان عزير بر گردن ما دارند ، ادا شده باشد .