بهشت مىرود . ولى ، اگر شايسته نباشد ، بايد به جهنم برود تا در آنجا پاك شود و سپس مورد شفاعت قرار بگيرد .
از اينرو ، براىاين كه تحت لواى حمد و به دنبال اميرالمؤمنين ( ع ) مستقيم روانهء بهشت شويم بايد در دنيا طورى مهذب شويم ، صفات غيرالهى را از خود دور كنيم و به احكام و آداب شرعى مقدس متعبد شويم كه قلبمان صيقل شود و ديگر براى زدودن زنگارها و صاف شدن قلب به دوزخ افكنده نشويم . با وجود اينكه شيعهء على ( ع ) هستيم ، ولى شيعهء گنهكار اگر در عالم دنيا تهذيب نشود ، بايد به آتش دوزخ بسوزد تا پس از چندين هزار سال تهذيب شود و سپس به بهشت برود .
بنابراين ما بايد طورى در مسير ائمه هدى گام برداريم كه در دنيا و آخرت از مسير آن بزرگواران خارج نشويم . اگر در دنيا در مسير آنها و دنبال آنها بوديم حتماً در آخرت هم دنبال آنها خواهيم بود و از مشكلات طاقتفرساى قيامت و صحراى محشر و آتش جهنم در امان هستيم . ولى اگر در دنيا از آنها پيروى نكنيم و در مسير آنها نباشيم ديگر چه جاى انتظار است كه از مصائب كمرشكن قبر و برزخ و قيامت در امان باشيم ! ؟
دوست داشتن اهل بيت ( ع )
اين فصل را با روايتى از كافى و شريف به پايان مىرسانيم : « سقهالسلام كلينى » عليهالرحمه ، در كافى از « محمدبن حكيم » نقل مىكند كه « ما خدمت امام باقر ( ع ) بوديم . پيرمرد