مات على حب آلمحمد ( ص ) مات شهيدا . الا و من مات على حب آلمحمد ( ص ) مات تائبا ( مغفورا له ) . الا و من مات على حب آلمحمد ( ص ) بشره ملك الموت بالجنه . « 1 »
آگاه باشيد ! هر كه با محبت اهلبيت پيامير ( ص ) جان بسپارند ، شهيد است ، و نيز هر آنكه محبت آنها را به دل داشته باشد ، چون بميرد تائب و آمرزيده است ، و زنهار هر كه با محبت اهلبيت پيامبر ( ص ) از جهان چشم پوشد بهشت بر او واجب مىشود .
2 - موقف نماز : در اين موقف از نماز سؤال مىشود چنان كه در حديث شريف آمده :
اول ما يحاسب به العبد الصلوه ان قبلت قبل ما سواها « 2 » ( وان ردت ردت ماسواها ) .
نخستين چيزى كه از بنده سؤال مىشود ، نماز است . اگر پذيرفته شود اعمال ديگر نيز ، پذيرفته خواهد شد و چنان كه پذيرفته نشود ، ديگر اعمال هم قبول نخواهد شد . اگر بنده از اين موقف به سلامت گذشت ، در مواقف ديگر كارش آسان خواهد بود و چون در اين موقف درماند از همانجا غل و زنجير به پايش زنند و به دوزخش افكنند .
اما صادق ، عليه السلام ، هنگام رحلت همه نزديكان خواست و موضوع مهمى را با آنان در ميان گذاشت و اينچنين فرمود :
هامش
( 1 ) . تفسير كبير فخر رازى ، جلد 27 ، صفحهء 166 .
( 2 ) . بحارالانوار ، جلد 83 ، صفحهء 25 .