كسى توجّهى نداشت ، گويى كسى را نمىشناخت و فقط زير لب زمزمه مىكرد كه هنگام اداى امانت الهى و خواندن نماز فرا رسيده است . سپس آن حضرت وضو مىگرفت و در حالى كه از خوف خداوند مىلرزيد ، به طرف مسجد مىرفت . »
دربارهء امام حسن مجتبى ( ع ) نيز نقل شده است ، هنگامى كه آن حضرت مىخواست به مسجد برود ، غسل مىكرد ، وضو مىگرفت ، بوى خوش استفاده مىكرد و بعد از پوشيدن لباسهاى تميز ، با قدمهاى آهسته به سوى مسجد مىرفت و هنگام داخل شدن به مسجد ، پاى مبارك آن حضرت مىلرزيد .
بنابر اين ، آنچه براى رفتن به مكّه و مدينه و حضور در پيشگاه قدسى و بارگاه ملكوتى پيامبراكرم ( ص ) و زيارت امامان معصوم ( ع ) در بقيع لازم است ، آمادگى و رعايت ادب حضور مىباشد .
علماى دين نيز براى حضور در مكانهاى مقدّس خود را از قبل آماده مىكردند و با آمادگى كامل در آن مكانهاى روحانى و پر فضيلت حاضر مىشدند . علامهء مجلسى حكايت مىكرده كه روزى قصد كردم به عتبات عاليات بروم ، ابتدا به نجف اشرف رفتم .
وقتى خواستم به حرم حضرت على ( ع ) بروم ، آمادگى روحى لازم براى حضور در آن مرقد مطهر را در خود احساس نكردم . بنابر اين ، تصميم گرفتم تا ده شبانه روز با توسّل و راز و نياز به درگاه الهى ، آمادگى لازم را كسب كنم .
استفتائات حج و عمره (1388ش) (فارسى) — صفحة 261
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٦١