تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حج، سلوك خداجويان (فارسى) — صفحة 66

مساهمون:

ص٦٦
بر تو باد به تلاوت قرآن و بسيارى ذكر و ياد خداوند ؛ زيرا كه آن در آسمان براى تو نام و آوازه خواهد بود و در زمين موجب نور و روشنايى براى تو خواهد شد . البته نكتهء مهم در مسألهء « ذكر » ، توجّه به حقيقت ذكر است . رسول خدا ( ص ) در اين‌باره مىفرمايند : « مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَدْ ذَكَرَ اللَّهَ وَ إِنْ قَلَّتْ صَلَاتُهُ وَ صِيَامُهُ وَ تِلَاوَتُهُ لِلْقُرْآنِ » « 1 » هركس خداوند را اطاعت و فرمانبردارى كند ، به درستى كه ذكر خدا كرده است ، هرچند نماز خداوند و روزه گرفتن و قرآن خواندنش ، اندك باشد . و بايد توجّه داشته باشيم كه روىگردانى از ياد و ذكر خداوند تعالى ، آثار و تبعات وحشتناك و شكننده‌اى دارد كه مهم‌ترين آن ، همنشينى و همراهى شيطان با انسان است : وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرين « 2 » هركس از ياد خداوند رحمان ، روى گرداند ، شيطانى را بر او مىگماريم تا همدم و همراه او باشد .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 77 ، ص 86 ( 2 ) . زخرف / 36