سؤال 187 آيا كسى كه مىداند ده روز يا بيشتر در شهرى مىماند ، مىتواند قصد ده روز نكند و در ماه رمضان روزه نگيرد ؟
* نمىتواند ؛ زيرا قصد جدى يك امر واقعى است و تظاهربردار نيست .
سؤال 188 چنانچه كسى در ماه رمضان صبح از وطنش خارج شود و قبل از ظهر به جايى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، روزهء آن روز را هم ، در صورتى كه در راه باطل نشده باشد ، مىتواند بگيرد ؟
* بايد بگيرد .
سؤال 189 اگر كسى در محلّى قصد اقامت ده روز كند و در بين ده روز بخواهد از حد ترحض آن محل خارج شود ، در اين صورت ، نماز و روزهء او در آن زمانى كه از آن محل خارج مىشود و همچنين وقتى دوباره به محل قصد بر مىگردد ، چگونه است ؟
* اگر قبل از چهار فرسخ باشد ، نماز او همه جا تمام و روزه را بايد بگيرد و اگر چهار فرسخ رفت ، نماز او همه جا شكسته و نمى تواند روزه بگيرد .
سؤال 190 مسافرىدر مشهد به حساب خود ده روز خواهد ماند و تمام نمازهايش را خوانده و روزههايش را گرفته است ، اما روزىكه مىخواهد برگردد مىبيند مجموع روزهايىكه مانده ، نه روز بوده است و امكان ماندنش نيز نيست . تكليف نماز و روزههايىكه انجام داده ، چيست ؟
* نمازها و رروزهها قضا ندارد ، بلكه تا آنجا هست ، بايد تمام بخواند و روزه بگيرد .
روزه، سلوك پرهيزكاران (فارسى) — صفحة 133
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٣٣