احكام اعتكاف
مسألة 1 اعتكاف يك امر عبادى است كه ثواب بسيارى براى آن مترتّب شده است و پيامبرگرامى ( ص ) و ائمّهء طاهرين ( ع ) بارها به جا مىآوردند و سفارش براى آن زياد شده است ، مخصوصاً در دههء آخر ماه مبارك رمضان ، و آن ماندن با قصد اعتكاف و با قصد قربت ، سه روز يا بيشتر در مسجد است و در همهء اوقات مىتوان آن را به جا آورد ، مگر در ايّامى كه انسان نمىتواند روزه بگيرد و همانطور كه مىشود براى خود اعتكاف كرد ، مىتوان نيابت از ميّت به طور تبرّعى يا استيجارى به جا آورد ، بلكه نيابت از زنده به طور تبرّعى يا استيجارى جايز است . و اين عبادت شرايطى دارد :
اوّل : ايمان .
دوّم : عقل ، و كسى كه جنون ادوارى دارد ، اگر مدّت زيادى در اعتكاف جنون او عود كند ، اعتكاف او باطل مىشود . همچنين اگر مدّت زيادى بيهوش شود .
سوّم : چون عمل عبادى مستحبّى است ، بايد با قصد قربت باشد و با قصد استحباب باشد ، گرچه به واسطهء نذر يا استيجار واجب شده باشد و بايد قبل از طلوع فجر روز اوّل نيّت كند .
چهارم : روزه ، و بدون روزه اعتكاف صحيح نيست . بنابراين ، زن حائض نمىتواند معتكف شود . همچنين در ايّامى كه روزه گرفتن حرام است ؛ نظير عيد قربان و عيد فطر ، اعتكاف صحيح نيست .
پنجم : بايد سه روز يا بيشتر باشد و اگر دو روز ماند ، ماندن روز سوّم واجب است . و بعد از سه روز هر چند روزى كه بخواهد ، مىتواند بر آن بيفزايد . و ماندن روزهاى