را چهار قسمت نمايد . در يك قسمت با پروردگار خود مناجات كند . در قسمت ديگر دربارهء مخلوقات خداوند به تفكر بنشيند . در قسمت سوم ، حساب نفس خود را نمايد تا ببيند چه كرده . قسمت آخر را هم صرف نيازهاى حلال خود از قبيل خوردنىها و نوشيدنىها كند . بايد در زندگى منظّم بود . حضرت امام قريب به پانزده سال در نجف اشرف بودند . در اين مدت ، هر روز به حرم اميرالمؤمنين ( ع ) مىرفتند و زيارت « جامعهء كبيره » مىخواندند . مرحوم آيت الله حاج آقا مصطفى ( قدسسره ) نقل مىكند : يك شب هوا خيلى بد بود . ديديم امام رأس ساعت هر شب ، مهيّاى رفتن به حرم شدند . گفتيم : آيا اميرالمؤمنين ( ع ) دور و نزديك دارند ؟ فرمودند : نه . گفتيم : امشب كه هوا مناسب نيست ، حدّاقل از اين جا زيارت كنيد . با تبسّم فرمودند : مصطفى ، اين عادت عوامانه را از ما نگير و رأس ساعت هر شب به حرم مطهّر رفتند . و همهء بزرگان كه به مقام بالايى رسيدند ، در اثر نظم در كارها بوده است . در روايتى آمده است كه در روز قيامت انسان قدم از قدم بر نمىدارد مگر آنكه از او مىپرسند جوانىات را در چهراهى صرف كردى . « 1 » بايد جواب بدهيم .
مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 295
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٩٥
هامش
( 1 ) . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَا تَزُولُ قَدَمَا عَبْدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ عُمُرِهِ فِيمَا أَفْنَاهُ وَ شَبَابِهِ فِيمَا أَبْلَاه وَ عَنْ مَالِهِ مِنْ أَيْنَ كَسَبَهُ وَ فِيمَا أَنْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ . ( الأمالى ( للصدوق ) ، ص 39 )