مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 281

در حقيقت ، مردم پرهيزگار در ميان باغ‌ها و نهرها ، در قرارگاه صدق ، نزد پادشاهى توانايند . مقام عنداللّهى كه بالاترين مقام است ، مخصوص متّقين است . از ديدگاه قرآن كريم ، كسانى هم كه در دنيا زندگى شيرين و بدون غم و غصّه و اضطراب خاطر مىخواهند ، بايد به تقوا رو بياورند . مىفرمايد : فَأَىُّ الْفَريقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ الَّذينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ « 1 » پس اگر مىدانيد ، كدام يك از [ ما ] دو دسته به ايمنى سزاوارتر است ؟ كسانى كه ايمان آورده و ايمان خود را به شرك نيالوده‌اند ، ايمنى از آنِ آنان است و ايشان راه يافتگانند . الَّذينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إيمانَهُمْ بِظُلْمٍ تعبير ديگرى از متّقين است . متّقى حتماً امنيّت دل دارد ؛ چون دست عنايت خدا همراه اوست و هر كس دست عنايت خدا با او باشد ، معلوم است كه غم و غصه و نگرانى در او راه ندارد . بالأخره وعده مىدهد و مىفرمايد : وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ « 2 » و هر كس تقواى الهى پيشه كند ، [ خدا ] براى او راه بيرون‌شدنى قرار