دوستى آل محمّد بميرد ، با ايمان كامل از دنيا رفته است . هر كس بر دوستى آل محمّد بميرد ، ابتدا فرشته مرگ و سپس نكير و منكر ، او را به بهشت بشارت مىدهند . هر كس بر دوستى آل محمّد بميرد ، همچون عروس كه به خانه شوهرش مىرود ، وارد بهشت مىشود . هر كس بر دوستى آل محمّد بميرد ، در قبرش دو در به سوى بهشت گشوده مىشود . هر كس بر دوستى آلمحمّد بميرد ، خداوند قبرش را زيارتگاه فرشتگان رحمت قرار مىدهد . هركس بر دوستى آل محمّد بميرد ، مطابق با سنّت پيامبر و جماعت مسلمين از دنيا رفته است .
امّا هر كس بر دشمنى آل محمّد بميرد ، روز قيامت در حالى كه ميان دو چشمش نوشته شده : « نا اميد از رحمت خدا » ، محشور مىشود . هر كس بر دشمنى آل محمّد بميرد ، در حال كفر از دنيا رفته و هر كس بر دشمنى آل محمّد بميرد ، بوى بهشت به مشامش نخواهد رسيد .
10 . روايات « ائمّهء دوازده گانه »
روايت آخر - كه در حقيقت مجموعهاى از روايات است - برهانى براى شيعه در مورد امامت است . شيعه در مورد امامت قائل به نص است ؛ يعنى امام از طريق انتخابات و به رأى مردم تعيين نمىشود ، همچنان كه پيامبر هم توسّط مردم انتخاب نمىشود ، بلكه اين خداوند است كه مىگويد : چه كسى بايد پيامبر باشد و چه كسى امام . دليل اين اعتقاد شيعه هم روايات فراوانى است كه هم از طريق شيعه و هم از طريق اهل سنّت نقل شده است . اين روايات به سه