فصل سوّم در مورد رواياتى است كه دربارهء اميرالمؤمنين ( ع )
وارد شده است . اين روايات - كه متجاوز از هزار روايت است - در كتب متعدّدى از شيعه و سنّى ضبط شده است . در فصل به جهت رعايت اختصار ، به ده روايت اشاره مىشود .
1 . روايتى در باب ايمان اميرالمؤمنين ( ع )
روايت اوّل روايتى است كه هم شيعه نقل كرده است و هم اهل سنّت . جالب است بدانيد كه راوى اين روايت عمر بن خطاب است . او مىگويد : شهادت مىدهم كه از پيامبر خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمودند :
« لَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وُضِعَتَا فِى كِفَّة وَ وُضِعَ إِيمَانُ عَلِىٍّ فِى كِفَّة لَرَجَحَ إِيمَانُ عَلِى » « 1 »
هامش
( 1 ) . الأمالى ( للطوسى ) ، ص 575 ؛ مناقب آل أبى طالب ، ج 2 ، ص 370 ؛ تاريخ مدينهء دمشق ، ج 42 ، ص 341 ؛ المناقب ( للخوارزمى ) ، ص 130 ؛ الرياض النضرة فى مناقب العشرة المبشرين بالجنة ، ج 3 ، ص 181 ؛ نزهة المجالس و منتخب النفائس ، ج 2 ، ص 207 ؛ كفاية الطالب فى مناقب على بن أبى طالب ، ص 258 .
جهت اطّلاع بيشتر از مصادر اين روايت در كتب اهل سنّت ن . ك : إحقاق الحق و إزهاق الباطل و ملحقّات آن ، ج 5 ، صص 613 - 618 ؛ ج 16 ، صص 406 - 410 ؛ ج 21 ، صص 580 - 585 ؛ ج 31 ، صص 54 - 55 .
شبيه اين روايت در جاى ديگرى نيز از عمر نقل شده است كه گفت : از پيامبر
شنيدم كه مىفرمود : « لو وزن إيمان على بإيمان أمتى لرجح إيمان على على إيمان أمتى إلى يوم القيامة ؛ اگر ايمان على را با ايمان امتم بسنجند ، ايمان على بر ايمان آنان تا روز قيامت ، برترى خواهد داشت . » ( مناقب آل أبى طالب ، ج 2 ، ص 9 )