تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عمره مفرده (1387ش) (به انضمام اسرار عمره مفرده ، آداب ومستحبات زيارت مكة معظمه ومدينه منوره) (فارسى) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥
اى على ، هر كس كه مرا در زمان حيات يا مرگم زيارت كند يا تو و فرزندانت را در زمان حيات يا پس از مرگ زيارت كند ، من ضمانت مىكنم كه او را از هراس‌ها و سختىهاى روز قيامت نجات دهم تا آن كه او را هم درجه‌خودم مىگردانم . اين روايت و امثال آن نشان مىدهد كه زيارت معصومين ( ع ) در دوران حيات و مرگ ، اجر و آثار يكسان دارد . و فرقى بين زمان حيات و مرگ پيامبر اكرم ( ص ) و معصومين ( ع ) وجود ندارد ؛ امام صادق ( ع ) در اين زمينه مىفرمايند : « مَن زَارَنَا فِيمَمَاتِنَا فَكَأنَّمَا زَارَنَا فِيحَيَاتِنَا » « 1 » كسى كه ما را بعد از مرگ زيارت كند ، مانند كسى است كه ما را در زمان حياتمان زيارت كرده باشد . همانگونه كه در مورد شهداء نيز دستور داده شده كه
هامش
( 1 ) ر . ك : مستدرك الوسائل ، ج 10 ، صص 186 - 181