احرام ؛ يعنى پشت كردن به دنيا و آنچه در دنياست و رو نمودن به خدا و رضايت خدا و اجابت امر خدا ، چنانچه از امام صادق ( ع ) نقل شده است :
« أَحْرِمْ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ يَمْنَعُكَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ يَحْجُبُكَ عَنْ طاعَتِهِ » « 1 » مُحرم شو از هر چيزى كه تو را از ياد خدا منع مىكند و از بندگى او باز مىدارد .
و نيز به هنگام احرام ، مىبايد متذكّر مرگ ، كفن و قبر شود كه روزى با اين هيأت ، خداى متعال را ملاقات خواهد كرد و در موقع گفتن لبّيك كه تكمله مقام احرام است ، توجّه به اين كه خداوند او را دعوت كرده است و او با اين الفاظ ، حضرتش را اجابت مىكند .
« وَ لَبَّ بِمَعْنى اجابَة صافِيَة زاكِيَة للَّهِ - عَزَّوَجَلَّ - فى دَعْوَتِكَ مُتَمَسِّكاً بِعُرْوَتِهِ الْوُثْقى » « 2 »
هامش
( 1 ) مصباح الشّريعه ، باب 22
( 2 ) همان