« ضدّ ارزشها » ؛ يعنى گناهان ، و اين كه خداوند عمل
گنهكاران را نمىپذيرد و قبولى تمامى اعمال وابسته به تقوا است ؛
انَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقيِنَ
« 1 » « همانا فقط و فقط ، خداوند از پروا پيشگان مىپذيرد . »
و نيز توجّه و اهتمام به مستحبّات ؛ بويژه خدمت به همنوعان . و خلاصه آگاهى و توجّه به اين كه در اين مسافرت روحانى ، همانند هر حال ديگرى ، در محضر خداوند ، پيغمبر اكرم ( ص ) و ائمه طاهرين ( ع ) است ؛
قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرىاللهُ عَمَلَكمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ
« 2 » « بگو عمل كنيد ، خداوند و فرستاده او و مؤمنان اعمال شما را مىبينند . »
از اينرو ، بنياد يقظه ، بر محور توجّه و آگاهى است و اين بيدارى حيات آفرين است كه سالك و مسافر كوى دوست را براى مراتب و مقامات پسين آماده مىگرداند .
هامش
( 1 ) 1 . مائده / 27
( 2 ) 2 . توبه / 105