پيش از وقت نماز هم آن را نريزد ، بلكه هر گاه احتمال عقلايى بدهد كه اگر آن را بريزد ديگر آب پيدا نمىكند بايد پيش از وقت نماز هم آن را نريزد .
مسأله 540 - كسى كه بداند يا ثقهاى خبر دهد كه آب پيدا نمىكند ، اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند يا آبى كه دارد بريزد معصيت كرده ولى نمازش با تيمّم صحيح است .
مسأله 541 - اگر به واسطهء پيرى يا ترس از دزد و جانور و مانند اينها يا نداشتن وسيلهاى كه آب از چاه بكشد ، دسترسى به آب نداشته باشد ، بايد تيمّم كند و همچنين است اگر تهيه كردن آب يا استعمال آن به قدرى مشقّت داشته باشد كه مردم آن را تحمّل نكنند .
مسأله 542 - اگر براى كشيدن آب از چاه ، دلو و ريسمان و مانند اينها لازم دارد و مجبور است بخرد يا كرايه نمايد ، گرچه قيمت آن چند برابر معمول باشد ، بايد تهيه كند ، و همچنين است اگر آب را به چندين برابر قيمتش بفروشند ، ولى اگر تهيهء آنها به قدرى پول مىخواهد كه نسبت به حال او آن مقدار ضرر دارد ، واجب نيست تهيه نمايد .
مسأله 543 - اگر ناچار شود كه براى تهيهء آب قرض كند ، بايد قرض نمايد ولى كسى كهمىداند يا گمان دارد كه نمىتواند قرض خود را بدهد واجب نيست قرض كند .
مسأله 544 - اگر كندن چاه مشقّت ندارد بايد براى تهيهء آب چاه بكند .
مسأله 545 - اگر كسى مقدارى آب بىمنّت به او ببخشد بايد قبول كند .
مسأله 546 - هرگاه بترسد كه اگر آب را به مصرف وضو يا غسل برساند خود او يا نفس محترمى از انسان يا حيوان از تشنگى بميرند يا مريض شوند يا به قدرى تشنه شوند كه تحمّل آن مشقّت دارد بايد به جاى وضو يا غسل تيمّم نمايد .
مسأله 547 - اگر غير از آب پاكى كه براى وضو يا غسل دارد آب نجسى هم به مقدار آشاميدن خود و كسانى كه با او مربوطند داشته باشد ، بايد آب پاك را براى آشاميدن بگذارد و با تيمّم نماز بخواند ولى چنانچه آب را براى حيوانش بخواهد بايد آب نجس را به آن بدهد و با آب پاك وضو و غسل را انجام دهد .
مسأله 548 - كسى كه بدن يا لباسش نجس است و كمى آب دارد كه اگر با آن وضو بگيرد يا غسل كند ، براى آب كشيدن بدن يا لباس او نمىماند بايد بدن يا لباس را آب بكشد و با تيمّم نماز بخواند . ولى اگر چيزى نداشته باشد كه بر آن تيمّم كند بايد آب را به مصرف وضو يا غسل
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 97
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٩٧