احكام كشتن حيوانات و شكار
شرايط سر بريدن و شكار حيوانات
مسأله 2155 - سر بريدن حيوان پنج شرط دارد :
اوّل : چهار رگ از پايين برآمدگى زير گلو به طور كامل ببرند ، گرچه بريدن دو رگِ بزرگ كفايت مىكند . ولى اگر نشود چهار رگ يا لااقل دو رگِ بزرگ را ببرند ، نظير اينكه گرگ بعضى از چهار رگ را كنده باشد يا حيوان در چاه افتاده باشد يا سركش شده باشد ، اگر كارد و مانند آن را بر آن بزنند كه خون متعارف از آن جارى شود ، كفايت مىكند .
دوّم : كسى كه سر حيوان را مىبرد بايد مسلمان باشد .
سوّم : سر حيوان را با چيزى ببرند كه از آهن باشد . كاردهاى استيل و مانند آن چون از جنس آهن است اشكال ندارد . ولى در صورت ضرورت يا نبود آهن با هر چيزى كه رگها را جدا كنند كفايت مىكند ، بلكه در صورت اختيار هم كفايت مىكند ، ولى بهتر است كه از آهن باشد .
چهارم : موقع سر بريدن ، بدن حيوان رو به قبله باشد ( اگر ايستاده است جلوى بدن او و اگر خوابيده يا آويزان است شكم و سينهء او رو به قبله باشد ) ولى اگر فراموش كند يا مسأله را نداند يا نداند قبله از كدام طرف است يا نتواند حيوان را رو به قبله كند اشكال ندارد .
پنجم : وقتى مىخواهد سر حيوان را ببرد نام خدا را ببرد و همين قدر كه بگويد بسم اللَّه ، يا به نام خدا ، و مانند اينها كافى است ، ولى اگر از روى ندانستن يا فراموشى نام خدا را نبرد اشكال ندارد .
مسأله 2156 - شتر را به جاى ذبح بايد نحر كرد ، يعنى كارد را در گودى پايين گردنش فرو كنند و فرق نمىكند كه ايستاده باشد يا زانوها را به زمين زده باشد يا خوابيده باشد ولى بهتر است كه ايستاده باشد و آنچه در ذبح گفته شد در نحر هم بايد مراعات شود .
مسأله 2157 - اگر به جاى اينكه شتر را نحر كنند سر آن را ببرند ، و يا به جاى اينكه غير شتر را ذبح كنند آن را نحر كنند فايده ندارد .