تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 155

مساهمون:

ص١٥٥
ششم : شك در ركعتهاى نماز كه نداند چند ركعت خوانده است . مسأله 931 - اگر يكى از شكهاى باطل كننده براى انسان پيش آيد ، نمىتواند نماز را به هم بزند ، بلكه بايد به قدرى فكر كند تا شك مستقر شود به اين معنى كه از پيدا شدن يقين يا گمان نااميد شود .

شكهاى غير قابل اعتناء

شش مورد است :

1 شك در چيزى كه محلّ آن گذشته است

مسأله 932 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه ، مثلًا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده به جا آورد ، و اگر مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد شده ، به شك خود اعتنا نكند . مسأله 933 - اگر در بين خواندن آيه‌اى شك كند كه آيهء پيش را خوانده يا نه ، يا وقتى آخر آيه را مىخواندشك‌كند كه اوّل آن راخوانده يا نه ، بايدبه‌شك‌خود اعتنانكند . مسأله 934 - اگر در حالى كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه ، يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند . مسأله 935 - اگر در حال برخاستن شك كند كه تشهّد يا سجده را به جا آورده يا نه ، بايد اعتنا نكند . مسأله 936 - اگر شك كند كه سلام نماز را گفته يا نه ، يا شك كند درست گفته يا نه ، چنانچه مشغول كارى شده باشد نظير گفتن اللَّه اكبر بعد از سلام ، بايد به شك خود اعتنا نكند و همچنين اگر در صحيح گفتن سلام شك كند بايد به شك خود اعتنا ننمايد چه مشغول كار ديگرى شده باشد يا نه .

2 شك بعد از سلام

مسأله 937 - هرگاه بعد از سلام نماز شك كند كه نمازش صحيح بوده يا نه ، خواه شك مربوط به عدد ركعتهاى نماز باشد ، يا شرايط نماز مانند قبله و طهارت يا اجزاى نماز مانند ركوع و سجود ، به شك خود اعتنا نكند .