تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 154

مساهمون:

ص١٥٤

ظنّيّات نماز

مسأله 927 - ظنّ و گمان در نمازهاى واجب و مستحب حكم يقين را دارد و بايد بر طبق گمان عمل كند چه در ركعات نماز باشد و چه در اجزاى نماز ، مثلًا اگر شك كند كه يك ركعت خوانده است يا دو ركعت ، و گمان او بر دو ركعت است بايد بنا را بر دو بگذارد ، چه در نمازهاى دو ركعتى باشد و چه در نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى ، و نيز اگر شك كند ركوع كرده يا نه و گمان دارد كه ركوع كرده است بايد سجده رود . مسأله 928 - هرگاه در ابتدا گمانش به يك طرف قرار گرفت و بعد حالت شك برايش پيدا شد بايد به دستور شك عمل كند ولى اگر حالت شك داشت و بعد حالت گمان براى او پيدا شد بايد مطابق گمان عمل كند . مسأله 929 - كسى كه نمىداند حالتى كه برايش پيدا شده شك است يا ظن ، بايد به احكام شك عمل كند .

شكيّات نماز

شكيّات نماز 21 قسم است ، شش قسم آن شكهايى است كه نماز را باطل مىكند و به شش قسم آن نبايد اعتنا كرد و نه قسم ديگر آن صحيح است .

شكهاى مُبْطِل ( باطل كننده )

مسأله 930 - شكهايى كه نماز را باطل مىكند ، شش مورد است : اوّل : شك در شماره ركعتهاى نماز دو ركعتى واجب مثل نماز صبح و نماز مسافر . دوّم : شك در شماره ركعتهاى نماز سه ركعتى . سوّم : آنكه در نماز چهار ركعتى شك كند كه يك ركعت خوانده يا بيشتر . چهارم : آنكه در نماز چهار ركعتى پيش از تمام شدن سجده دوّم شك كند كه دو ركعت خوانده يا بيشتر . پنجم : شك در ركعات نماز در حال ركوع و سجود يا در حال رفتن به سجده يا برخاستن از سجده .