مصيبات وارده بر فاطمه عليها السلام
مرحوم فتّال در « روضة الواعظين » صفحه 130 و « بحارالانوار » ج 43 و « مناقب » ابن شهر آشوب ج 3 ، ص 362 و « دلائل الامامة » و . . . ذكر كردهاند كه : فاطمه عليها السلام پس از پيامبر صلى الله عليه و آله دائماً سر خود را بسته داشت . ( آيا در روز هجوم سر او را نيز شكسته بودند ؟ ) اندام لاغرى داشته اركان بدنش از هم فرو ريخته بود ، اينها همه از مصيبت فوت پيامبر صلى الله عليه و آله بود ، فاطمه عليها السلام همواره با همّ و غم و حزن و غصه و دل سوزان و چشم گريان بود ، ساعت به ساعت حالت بى هوشى به او دست مىداد . هر لحظه كه ياد پيامبر صلى الله عليه و آله مىافتاد ، خصوصاً به ياد ساعتى كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر فاطمه وارد مىشد ، اندوهش افزون مىگشت ، گاهى به حسن و گاهى به حسين نگاه مىكرد و مىگفت : كجاست پدرتان كه شما را اكرام مىكرد و به دوش خود سوار مىنمود ، كجاست پدرتان كه بيش از هر كس بر شما مهربان بود ، او نمىگذاشت شماپياده بر زمين راه برويد . « انا لله و انا اليه راجعون » . به خدا كه جد شما از دست رفت ، او محبوب دل من بود . ديگر اين در را نمىگشايد و ديگر همانند هميشه شما را به دوش خود نمىگيرد .