پيشگفتار
بسماللّه الرحمّن الرّحيم
در ماه رمضان امسال - 1391 هجرى قمرى - به درخواست عدّهاى از افراد تحصيلكرده جلسهى خاص آنها پذيرفتم كه به طور آزاد بتوانند برخى مشكلات اعتقادى را بررسى و مسائلى نظرى را طرح نمايند وضع جلسه طورى بود كه به نظر مفيد مىرسيد و من هم با اشتياق شركت مىكردم .
يكى از پرسشهائى كه طرح شد مسئلهء بردگى و نظر اسلام دربارهء آن بود .
طرح اين مسئله ابتدا جلب نظر نمىكرد ولى متوجه شدم به صورت اشكال و ايرادى از طرف عدّهاى از مسيحيان در برابر جوانان مسلمان طرح مىشود و اتّفاقا در ذهن عدّهاى از جوانها براى خود جائى باز كرده بود .
و نيز متوجّه شدم كه همچون گوئى در دست مخالفين پاس داده مىشود و پيروان به اصطلاح مذهب بهائيّت ! نيز به خيال خود بدين وسيله نقصى بر اسلام مىگرفتند .
به نظرم آمد كه برخى افراد متمايل به تفكّرات چپى نيز با اينكه ايدئولوژى اسلامى را برترين تفكّر مذهبى مىدانند در اين بحث