[ 24 ] غرابتى ندارد كه خداوند پيامبرى به حق بفرستد ، زيرا خداوند پايهء هستى و وجود را بر اساس حق نهاده است ، پس سنّتها و نظامهاى طبيعى حق است ، و حالات تغيير يابنده‌اى كه تابع اين نظامهاست نيز حق است ، و شهوتها و خرد انسان نيز حق است ، و خداوند پيامبر خود را به حق فرستاده تا حق را آشكار سازد و مردم به سوى آن رهنمون شوند ، پس رسالت امرى است كه با انسان و طبيعت هماهنگى دارد و بر همان راه و روش جريان مىيابد . « إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ - ما تو را به حق به رسالت فرستاديم تا مژده دهى و بيم دهى و هيچ امّتى نيست مگر آن كه به ميان ايشان بيم دهنده‌اى بوده است . » اين سنّت است ، زيرا خدا هيچ امّتى را وانهاده كه براى آنها از ميان خودشان بيم دهنده‌اى نفرستاده باشد . [ 25 ] و از حقايقى كه تقريبا به صورت سنّت درآمده است ، تكذيب امّتها