تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 463

راهنمايى نخواهد بود . » پس هر كس مىخواهد كه از راهى به سوى پروردگار خود هدايت شود بايد براى رسيدن به دو به همو و به اولياء او كه ايشان را وسايل رحمت خود قرار داده است متوسّل شود ، و الّا براى خود مذهب و راهى اختراع مىكند و بدين سبب خدا گمراهش مىسازد ، و بايد بداند كه خدا خود به ذات خود دلالت مىكند ، و هيچ چيزى را دلالتى واضحتر از خود او نيست ، و شفيعى جز پس از اذن او به شفاعت وجود ندارد ، و بدين سان نيّت خود را براى پروردگارش خالص و ناب مىسازد ، و حاشا از خدا كه اميد بنده‌اش را نااميد كند . [ 24 ] قرآن به جداسازى خود باز مىگردد ، ميان كسى كه در دنيا پرهيزگارى كرده و خدا او را از عذاب دوزخ مىرهاند و كسى كه تقوا نكرده و در آن عالم چيزى نمىيابد كه بدان آتش را از خود دور سازد ، و او را مىبينى كه در قيامت با چهرهء خود آتش را از خود باز مىدارد . « أَ فَمَنْ يَتَّقِي بِوَجْهِهِ سُوءَ الْعَذابِ يَوْمَ الْقِيامَةِ - آيا آن كس كه در روز قيامت با چهرهء خويش عذاب سخت قيامت را از خود باز مىدارد ، ( همانند كسى است كه بهشتى است ) ؟ » چه عذاب هولناكى است آن عذاب ، هنگامى كه جهنم از خشم برشكافته ، و آتشها در آن به حالت انفجار درآمده ، و گناهكاران را مىآورند كه هيچ ثوابى ندارند كه آتش را از آنها دور بدارد ، و چهره‌هايشان در معرض آتش قرار مىگيرد ، همان چهره‌هايى كه بدانها و به گناهش در دنيا مىنازيدند ، و با دستهاى خود و آنچه داشتند از آن چهره‌ها مواظبت و نگهدارى مىكردند . « وَ قِيلَ لِلظَّالِمِينَ ذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ - به ستمكاران گفته مىشود : به كيفر كارهايى كه كرده‌ايد عذاب را بچشيد . » / 474 همانا گناهان زشتى كه ستمكاران در دنيا مرتكب شده‌اند به صورت آتشهاى برافروخته و كژدمها و ماران مجسّم مىشود . آيا به كسى كه با دست خود بمبى هسته‌اى مىسازد و سپس خود و سرزمينها را منفجر مىسازد توجّه كرده‌اى كه