تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 439

« ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ - آن گاه چون به او نعمتى بخشد » « 16 » يعنى نعمت تندرستى « نَسِيَ ما كانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ - همهء آنچه را كه پيش از اين كرده بود از ياد مىبرد » « 17 » يعنى توبه به درگاه خداى عزّ و جلّ را از آنچه دربارهء پيامبر خدا ( ص ) گفته بود كه حضرتش جادوگر است ، و از اين رو خداى عزّ و جلّ گفت : « قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ - بگو اندكى از كفرت بهره‌مند شود كه تو از دوزخيان خواهى بود » « 18 » يعنى فرمانروايى تو بر مردم براى خداى عزّ و جلّ و از جانب پيامبر او ( ص ) به ناحق است . ( راوى ، عمّار ساباطى ) گفت : سپس ابو عبد اللَّه ( ع ) گفت : آن گاه گفتهء خدا معطوف به على ( ع ) مىشود كه حال و فضل او را نزد خداى تبارك و تعالى خبر مىدهد : « أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ - آيا آن كس كه در همهء ساعات شب به عبادت پرداخته ، يا در سجود است يا در قيام ، و از آخرت بيمناك است و به رحمت پروردگارش اميدوار است ، بگو آيا برابرند آنان كه مىدانند » « 19 » كه به راستى محمّد پيامبر خداست « وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ - و آنان كه نمىدانند » « 20 » به راستى محمّد پيامبر خداست ، و مىگويند همانا او جادوگرى دروغگوست « إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ - تنها خردمندان مىپذيرند » « 21 » » « 22 » . در روايتى از انس آمده است كه گفت : « دربارهء على ( ع ) نازل شده است « أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً . . . - آيا آن كس كه در همه ساعات شب به عبادت پرداخته ، يا در سجود است يا در قيام . . . تا پايان آيه » . « 23 » ( انس ) گفت : نزد على - عليه السلام - آمدم ، وقت مغرب بود او را ديدم كه نماز مىگزارد و هم چنان مىخواند تا فجر دميد ، آن گاه وضوى خود را تازه كرد و به مسجد بيرون شد و با مردم نماز صبح را بگزارد ، سپس در تعقيب نماز نشست تا آفتاب دميد ، آن