تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 270

[ 126 ] سوم : جنگيدن با پيروى خطاكارانه از پدران . . . و پيداست كه رسوم و تقليدها در جامعهء الياس ( ع ) ريشه‌هاى عميق داشته ، و سبب اين است كه خدا هنگام خلاصه كردن دعوت خود به پدران اشاره مىكند و اين دلالت بر نوع رنج و مشاجره‌اى دارد كه آن جامعه با آن به سر مىبرده . « اللَّهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ - پروردگار شما و پروردگار نياكانتان خداى يكتاست . » از اين بيان اراده كرده است كه نقش پدران را در فشار بر پسران نشان دهند كه مىخواهند آنان را وادارند تا به خدا شرك آورند و نسبت به دو كفر ورزند ، و آيا كفر مردم واقع و حقيقت را دگرگون مىسازد ؟ هرگز . . . پس خدا پروردگار پدران است خواه به دو كفر ورزند يا شرك آورند ، و بر فرزندان واجب است كه از خطاى آنها منصرف شوند و بر آن راه نروند و آن خداواره‌هاى برساخته را رها كنند و رو به سوى پروردگار حقيقى خود آورند . [ 127 ] سپس سياق مطلب نتيجه‌اى را به ما عرضه مىدارد كه قوم الياس ( ع ) كه پيامبر خدا را تكذيب كرده و بر كجروى خود پافشارى كرده بودند ، بدان رسيدند . « فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ - پس تكذيبش كردند و آنان احضار شدگانند . » احضار شده در برابر عدالت الهى تا به پاداش خود كه در عذاب خدا نمودار مىشود برسند . / 277 [ 128 ] اين آيات گروه مخلصان را از عذاب مستثنى مىسازد ، و ايشان كسانى هستند كه خالصانه فرمانبردارى كردند . « إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ - مگر بندگان مخلص خدا . » اما كسانى كه در ايمانشان تا اندازه‌اى شك حاصل شده و پاره‌اى رفتارهاى انحرافى در كردارشان راه يافته بيگمان براى حساب و مجازات به نسبت شك و كجروى خود حاضر مىشوند .