كفّاره بدهد . و اگر عمل از روى فراموشى يا ندانستن مسأله واقع شده كفّاره واجب نيست .
[ بيستم : فسوق ]
بيستم از محرّمات احرام : فسوق است .
مسألهء 313 - در قرآن كريم ، فسوق از محرّمات احرام شمرده شده ، و در اخبار وارده ، بدروغ و دشنام و فخر كردن ، تفسير شده است . شايد مقصود در اينجا فخر فروشى ناحق است بدين معنى كه انسان فضيلتهائى را بدروغ ، به خود نسبت دهد و از طرف مقابل خود ، سلب نمايد و عيبهائى را از خود ، سلب و به طرف مقابل نسبت دهد . و در حقيقت ، فخرفروشى شاخهاى از دروغ و دشنام است . ولى بهر حال طبق ظاهر روايات ، فسوق هرسه موضوع دروغ و دشنام و مفاخره را شامل مىشود و هرچند اين سه موضوع هميشه حرام مىباشند ولى معلوم مىشود حرمت آنها در حال احرام شديدتر است خواه مرتكب آنها مرد باشد يا زن .
مسألهء 314 - بنابر مشهور در فسوق ، كفّاره نيست ، بلكه بايد استغفار كند و تلبيه را اعاده نمايد ، ولى بنابر احتياط مستحب ، كفّاره بدهد و كفّاره آن ذبح يك گاو است .
[ بيست و يكم : جدال ]
بيست و يكم از محرّمات احرام : جدال است .
مسألهء 315 - جدال و ستيزهجوئى كه همراه قسم خوردن به كلمه : « لا و الله » - نه به خدا - يا « بلى و الله » - بلى به خدا - باشد ، در حال احرام ، حرام است ، خواه قسم ، راست باشد يا دروغ ، و محرم ، مرد باشد يا زن . و بنابر احتياط واجب ، بايد هرنوع قسم به خدا را ترك كنند ، خواه در حال نزاع و ستيزه جوئى باشند يا نه ، و به كلمه : « لا و اللّه » يا « بلى و اللّه » باشد يا با لفاظى ديگر مانند :
« و اّلله » يا « تا الّله » بدون : « لا وبلى » ، همچنين است ترجمه كلمههاى نامبرده ، و قسم خوردن بديگر نامهاى خدا مانند :
« و الرّحمن » يا « و الرّحيم » مثلا . ولى نزاع و ستيزهجوئى بدون قسم