با كسى كه مخالف خدا و رسول اوست دوستى نموده و طرح مودّت بريزند ، هر چند آن مخالفان و معاندان ، پدران و فرزندان و برادران يا خويشاوندانشان باشند ، آنها هستند كه خداوند ايمان را در دلهاشان ثبت كرده و به نيروى معنوى از طرف خود مؤيدشان ساخته است .
ايمان و غفران
اگر مجموع آياتى كه دربارهء ايمان نازل شدهاند را در نظر بگيريم به خوبى در مىيابيم كه در آنها نوعى رابطه بين ايمان و مغفرت وجود دارد .
ايمان در واقع زمينهء مغفرت است ، مثلًا در وصف متّقين مىفرمايد :
« الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا إنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا » « 1 » ؛
آنان كه مىگويند : پروردگارا ! ما را درستى ايمان آورديم ، پس گناهان ما را بيامرز .
و از قول ساحران فرعون نقل مىكند :
« إنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا . . . » « 2 » ؛
به راستى كه ما به پروردگارمان ايمان آورديم تا بدين وسيله خدا گناهان و خطاهاى ما را بپوشاند .
و نيز ، از گفته « أولوالألباب ؛ خردمندان » حكايت مىكند كه مىگويند :
« رَبَّنا إنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِى لِلْإيمانِ أنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنّا سَيِّئاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ الأبْرارِ » « 3 » ؛
پروردگارا ! به درستى كه ما شنيديم نداى ندا دهندهاى را كه به ايمان فرامىخواند كه به پروردگارتان ايمان بياوريد و ما ايمان آورديم ، پس گناهان ما را بيامرز و بدىهايمان را پوشيده دار و ما را با نيكان بميران .
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 16
( 2 ) . طه ( 20 ) آيهء 73
( 3 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 193