تأوّل : « تأول » و « تأويل » تفسير كلامى است كه معنى مختلف داشته باشد . تفسير آن از ظاهر آن صحيح نيست و از راهى غير لفظ و ظاهر تفسير مىشود .
اشارة : به بهترين وجه در امرى دستور دادن .
اعتضتم : عوض كرديد .
محملة : بر دوش گرفتن آن .
غِبّة : عاقبت ، سرانجام .
وبيلًا : داراى وزر و و بال . عذاب وبيل : شديد .
ضرا : زمين هموارى كه درندگان باشند . « 1 » هنبثة : گفتارهاى گوناگون بىاساس .
وابل : بارانهاى درشت دانه .
قُربى : حق صاحبان قرابت و نزديكى .
تُرب : خاك .
تجهّم : روى ترشكردن .
مُغتصب : مغصوب ، غصب شده .
كُثُب : جمع « كثيب » ، تل از شن .
شَجَن : غم و اندوه .
رجل أعجمى : مرد غير عرب .
هامش
( 1 ) . مجمع البحرين . .