فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 876

داشتم : مرا سفارش كنيد ، فرمودند : تو را به تقواى خدا و خانه نشينى سفارش مي‌كنم و اينكه در اجتماع اين مردم دست نگاه داري ، از كسانى كه از ما هستند و خروج مي‌كنند اجتناب كن كه آنان نه بر حق هستند و نه به سوى حق ره مي‌سپرند . بدان ! بني‌اميه حكومتى دارند كه مردم توان بازداشتن آنها را نخواهند داشت . و پيروان حق را دولتى خواهد بود كه چون بيايد ، خداوند هريك از ما اهل‌بيت را بخواهد عهده‌دار آن گرداند . پس هر كسى از شما آن دولت را درك كرد ، نزد ما در بلندترين درجه خواهد بود ، ولى اگر خدا پيش از آن او را بميراند ، براى او خيرخواهى كرده است . بدان ! هر گروهى كه براى دفع ظلم و عزّت بخشيدن به دين قيام كند ، مرگ و بلا آنان را به زمين خواهد افكند ، تا آنكه گروهى قيام كنند كه در بدر در كنار رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) حضور داشتند ، و كشته‌شان دفن نمي‌گردد ، زمين خورده‌شان را بلند نكنند و مجروحشان مداوا نشود . ( 1 ) عرض كردم : آنها كيانند ؟ فرمودند : فرشتگان . » كافى 2 / 23 از اسماعيل جعفى نقل مي‌كند : « مردى نزد امام باقر ( عليه السلام ) آمد و نامه‌اى با خود به همراه داشت ، حضرت به دو فرمودند : اين نامه‌ى كسى است كه به پرسش [ از حق ] آمده است ، و از اعتقادى كه عمل با آن پذيرفته مي‌شود سؤال دارد ، آن مرد گفت : خدا شما را رحمت كند ، مقصودم همين است . امام ( عليه السلام ) فرمودند : گواهى به لا إله إلا الله وحده لا شريك له ، و اينكه محمد ( صلى الله عليه وآله ) بنده و فرستاده‌ى اوست ، اقرار به هر آنچه ايشان از نزد خدا آورده است ، ولايت ما اهل‌بيت ، بيزارى جستن از دشمن ما ، تسليم بودن در برابر فرمان ما ، ورع ، تواضع و انتظار قائم ما ، چرا كه ما دولتى داريم كه چون خدا خواهد ، آن را آورد . » البرهان متقى هندى / 174 از مسند محاملى از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « مي‌پندارند من مهدى هستم ، و حال آنكه من به مرگ نزديكترم تا آنچه برايم ادّعا مي‌كنند . » غيبت نعمانى / 87 از داود بن كثير رقى نقل مي‌كند : « حضور امام صادق ( عليه السلام ) در مدينه