محاضير ( شتاب زدگان ) ، عنوانى است كه اهل‌بيت ( عليهم السلام ) ابتكار كرده و آن را در مورد شيعيان شتاب زده - يعنى كسانى كه در اثر ستمديدگى و نيز جنگ دوستي ، خواهان پيوستن به هر نهضت و دعوتگرى بودند - به كار گرفتند . و مِحضار نام اسبى است كه بسيار مي‌دود ، نه اسب سريع . حضرات معصومين ( عليهم السلام ) آنها را آرام مي‌كردند و توضيح مي‌دادند كه جريان امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) برنامه‌اى است الهى و دراز مدت ، لذا مي‌بايد صبر پيشه كنند و شتاب نورزند . توضيح مي‌دادند كه حركت آنان به سمت پرچم‌ها و نهضت‌هايى كه از ناحيه‌ى امام ( عليه السلام ) امضا نشده اشتباه است ، و آنها را از نتايج شتاب و كوتاهي‌شان بر حذر مي‌داشتند ، و اطمينان مي‌دادند دشمنان هرچقدر هم بتوانند آنان را تحت ظلم و فشار قرار دهند ، لكن توان استيصال و ريشه كن كردن آنها را نخواهند داشت ، زيرا خداوند بقاى آنان را ضمانت كرده است . غيبت نعمانى / 203 از ابو مرهف از امام صادق ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « محاضير هلاك شدند ، گفتم : محاضير كيانند ؟ فرمود : شتاب زدگان . آنان كه به قرب آن اميد دارند نجات يافتند ، و دژ بر روى پايه‌هايش استوار مانَد [ حكومت مخالفان تا آن زمان كه خدا بخواهد استوار مانَد ] . پس فرش خانه‌هايتان باشيد ، زيرا غبار به كسى باز مي‌گردد كه آن را بلند كرده است . آنان هرگاه قصد شما را داشته باشند ، خداوند به امرى مشغولشان خواهد ساخت . » تاريخ الكوفة / 151 نقل مي‌كند : « اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) خطاب به كوفه فرمودند : اى كوفه ! واى بر تو و خواهرت بصره ، گويا شما را مي‌بينم كه بسان پوست كشيده و مانند سايش بازار عكاظ ساييده مي‌شويد . جز آنكه من به آنچه خداى عزوجل به من آموخته مي‌دانم هيچ جبارى به سوء قصد شما نكند ، مگر آنكه خداوند او را به امرى مشغول دارد . » ( 1 ) رجال كشى / 459 از على بن جعفر ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « مردى نزد برادرم ( عليه السلام ) آمد و گفت : فدايت شوم ، صاحب اين امر كيست ؟ فرمودند : اينان پس از مرگ من به فتنه دچار مي‌شوند و مي‌گويند : او [ امام كاظم ( عليه السلام ) ] قائم است ، در حالى كه قائم سال‌ها پس از من خواهد بود . » غيبت نعمانى / 198 از صالح بن ميثم و يحيى بن سابق از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « اصحاب