فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 732

خداوند مي‌فرمايد : سَبَّحَ للهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الأرض وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ . هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ دِيَارِهِمْ لأَوَلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللهِ فَأَتَاهُمُ اللهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِى الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الأَبْصَارِ . وَلَوْلا أَنْ كَتَبَ اللهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابُ النَّار . ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ يُشَاقِّ اللهَ فَإِنَّ اللهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ، ( 1 ) آنچه در آسمان‌ها و در زمين است تسبيح خدا مي‌گويد ، و اوست عزيز حكيم . اوست كسى كه ، كافران اهل كتاب را در نخستين اخراج [ از مدينه ] بيرون كرد . گمان نمي‌كرديد كه بيرون روند و خودشان گمان داشتند كه دژهايشان در برابر خدا مانع آنها خواهد بود ، و [ لي ] خدا از آنجا كه تصوّر نمي‌كردند به سراغشان آمد و در دل‌هايشان بيم افكند ، [ به طورى كه ] خود به دست خود و دست مؤمنان خانه‌هاى خود را خراب مي‌كردند . پس اى صاحبان ديده ! عبرت گيريد . و اگر خدا اين جلاى وطن را بر آنان مقرّر نكرده بود ، قطعاً آنها را در دنيا عذاب مي‌كرد ، و در آخرت [ هم ] عذاب آتش دارند . اين براى آن بود كه آنها با خدا و پيامبرش در افتادند و هر كس با خدا درافتد [ بداند كه ] خدا سخت كيفر است . در جاى ديگر مي‌فرمايد : وَرَدَّ اللهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا خَيْراً وَكَفَى اللهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ وَكَانَ اللهُ قَوِيّاً عَزِيزاً . وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقاً . وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضاً لَمْ تَطَئُوهَا وَكَانَ اللهُ عَلَى كُلِّ شَئٍْ قَدِيراً ، ( 2 ) و خداوند آنان را كه كفر ورزيده‌اند ، بي‌آنكه به مالى رسيده باشند ، به غيظ [ و حسرت ] برگرداند ، و خدا [ زحمت ] جنگ را از مؤمنان برداشت ، و خدا همواره نيرومند شكست ناپذير است . و كسانى از اهل كتاب را كه با [ مشركان ] هم پُشتى كرده بودند ، از دژهايشان به زير آورد و در دل‌هايشان هراس افكند : گروهى را مي‌كشتيد و گروهى را اسير مي‌كرديد . و زمينشان و خانه‌ها و اموالشان و سرزمينى را كه در آن پا ننهاده بوديد به شما ميراث داد ، و خدا بر هر چيزى تواناست . اجتماع دوم آنان هم در فلسطين و پيش از آن بود كه عقوبت آنان را در رسد ، خدا مي‌فرمايد : وقُلْنَا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرائيلَ اسْكُنُوا الأرض فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الآخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفاً ، ( 3 ) و پس از او به