پيشتر گذشت كه ظهور امام ( عليه السلام ) در پى فتنه‌اى خواهد بود ، المعجم الاوسط 5 / 338 از طلحه از رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) نقل مي‌كند : « فتنه‌اى به وقوع خواهد پيوست كه يك طرف آن آرام نمي‌شود مگر جانب ديگر آن به جوش مي‌آيد ، تا آنكه منادى از آسمان ندا در دهد : اميرتان فلانى است . » المستدرك 4 / 553 از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) نقل مي‌كند و صحيح مي‌شمارد : « فتنه‌اى رخ خواهد نمود كه مردم - آنچنان كه طلا در معدن به دست مي‌آيد - از آن جان سالم به در مي‌برند ، پس اهل شام را ناسزا نگوييد ، ظالمان آنان را ناسزا گوييد ، زيرا ابدال در ميان آنهايند . خداوند بر آنان بارانى از آسمان خواهد فرستاد كه آنها را پراكنده خواهد كرد ، تا جايى كه اگر روباهان با آنان پيكار كنند پيروز مي‌شوند . در آن هنگام خدا مردى از عترت پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را در ميان دوازده هزار نفر مي‌فرستد . پيروان هفت پرچم با آنها به جنگ مي‌پردازند . هيچ صاحب پرچمى نيست جز آنكه طمع در حكومت دارد . آنها مي‌جنگند و شكست مي‌خورند . سپس هاشمى ظاهر مي‌شود و خداوند الفت و نعمت مردم را به آنان باز خواهد گرداند . آنان در اين حالت به سر مي‌برند تا دجال خروج كند . » ( 1 ) الفتن 1 / 57 از ابو سعيد خدرى آورده است كه رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمود : « پس از من فتنه‌هايى كه يكى از آنها احلاس است ، رخ مي‌دهد كه در آن مي‌گريزند و خانواده و مال خود را از دست مي‌دهند . سپس ، فتنه‌هايى سخت‌تر از آن به وقوع مي‌پيوندد . آنگاه فتنه‌اى رخ مي‌دهد كه هرگاه بگويند به پايان رسيد ، امتداد مي‌يابد و چنان پيش مي‌رود كه خانه‌اى نمي‌ماند مگر در آن وارد مي‌شود ، و مسلمانى نمي‌ماند مگر آنكه بر او سيلى مي‌زند ، تا آنكه مردى از عترت من قيام نمايد . » عبدالرزاق در المصنف 11 / 361 روايت مي‌كند : « فتنه‌اى در شام رخ مي‌نمايد كه ابتداى آن گويا بازى كودكان است ، از يك سو رو مي‌آورد و از سويى آرام مي‌گردد . پايان نمي‌يابد تا آنكه منادى ندا كند : امير فلانى است . »