فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 581

ظاهر مي‌شوند . در ذى القعده نبردى در مي‌گيرد . حاجيان در ذى الحجة غارت مي‌شوند . پرده‌ى محرّمات در محرّم دريده مي‌شود . در صفر صدايى خواهد آمد . در دو ماه ربيع قبائل درگير نزاع مي‌كنند . آنگاه شگفتي ، تمام شگفتى بين جمادى و رجب است . سپس [ اوضاع چنان مي‌شود كه ] شترى با جهاز ، از مزرعه‌اى كه صد هزار غلّه دارد بهتر خواهد بود [ و ناامنى چنان فراگير مي‌شود كه وسيله‌اى مجهّز كه با آن بتوان فرار كرد از اموال ثابتى چون مزرعه‌اى اينچنين بهتر خواهد بود ] . » ( 1 ) عقد الدرر / 13 از حذيفه از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) روايت مي‌كند : « اگر از دنيا تنها يك روز باقى مانده باشد ، خداوند در آن روز مردى را كه همنام من است و اخلاق مرا دارد و كنيه‌اش ابو عبدالله است مي‌فرستد . مردم ميان ركن و مقام با او بيعت مي‌كنند . خداوند دين را به وسيله‌ى او باز مي‌گرداند و براى او فتح‌هايى رخ مي‌دهد . پس بر زمين تنها كسانى كه لا إله إلا الله مي‌گويند ، باقى خواهند ماند . در اين هنگام سلمان برخاست و گفت : يا رسول الله ! از كدام فرزند شما ؟ ايشان فرمودند : از اين فرزندم ، و با دست بر حسين ( عليه السلام ) زدند . » روايت مرگ حاكم حجاز از منابع ما ، پيش از اين در فتنه‌هاى متّصل به ظهور و احاديث نداى آسمانى گذشت ، مانند غيبت نعمانى / 267 از امام صادق ( عليه السلام ) : « مردم در عرفاتند كه شخصى سوار بر شترى سريع مي‌آيد و خبر از مرگ خليفه‌اى مي‌دهد كه با مرگ او فرج آل محمد ( صلى الله عليه وآله ) و نيز فرج تمامى مردم خواهد بود . » ( 2 ) و ظاهر آن است كه تأثير اين خبر بر پيروان حاكم گران مي‌آيد ، و در روايتى آمده است كه آنان كسى را كه اين خبر را در عرفات منتشر مي‌كند ، به قتل مي‌رسانند . همان / 262 از ابو بصير از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « هنگامى كه بنى اميه اختلاف كنند و حكومتشان از دست رود ، پسران عبّاس به حكومت رسند . آنان هماره در غرور حكومت و رفاه و عيش خواهند بود تا آنكه ميانشان اختلاف درگيرد . با وقوع اختلاف ، حكومت آنان