تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 571

مساهمون:

ص٥٧١

عرض كردم : با اين وجود چه كسى با مهدي ( عليه السلام ) مي‌جنگد ؟ فرمودند : شيطان صدا مي‌زند : فلان و پيروانش رستگارانند - و نام مردى از بني‌اميه را مي‌برد - . عرض كردم : چه كسى راست را از دروغ تشخيص مي‌دهد ؟ فرمودند : كسانى كه حديث ما را روايت مي‌كنند ، و پيش از آنكه رخ دهد مي‌گويند واقع مي‌شود ، و مي‌دانند خود بر حق و صدق هستند . » غيبت نعمانى / 264 از ناجيه‌ى قطان از امام باقر ( عليه السلام ) : « منادى ندا مي‌كند : مهدى از آل محمد فلان بن فلان است - و نام او و پدرش را مي‌برد - . پس شيطان صدا مي‌زند : فلانى و پيروانش بر حق هستند ، و مقصود او مردى از بني‌اميه است . » همان / 265 از هشام بن سالم روايت مي‌كند : « به امام صادق ( عليه السلام ) گفتم : جريرى برادر اسحاق به ما مي‌گويد : شما بر اين باوريد كه دو ندا خواهد بود ، حال كدام صادق و كدام كاذب است ؟ امام ( عليه السلام ) فرمودند : به او بگوييد : آن كسى كه ما را بدان خبر داده است ، و تو منكر وقوع آن هستي ، صادق است . » كافى 8 / 208 از ابن مسلمه‌ى جريرى نقل مي‌كند : « به امام صادق ( عليه السلام ) گفتم : اينان ما را توبيخ مي‌كنند و دروغگو مي‌دانند ، زيرا ما مي‌گوييم : دو فرياد خواهد بود ، آنها مي‌گويند : حق از باطل آن دو را چگونه تمييز مي‌دهيد ؟ امام ( عليه السلام ) فرمودند : شما چه پاسخى به آنها مي‌دهيد ؟ عرضه داشتم : هيچ ، فرمودند : بگوييد : وقتى رخ دهد كسى آن را تصديق مي‌كند ، كه پيشتر بدان ايمان داشته است ، خداوند عزوجل مي‌فرمايد : أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلا أَنْ يُهْدَى فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُون ، ( 1 ) پس ، آيا كسى كه به سوى حقّ رهبرى مي‌كند سزاوارتر است مورد پيروى قرار گيرد يا كسى كه راه نمي‌يابد مگر آنكه هدايت شود ؟ شما را چه شده ، چگونه داورى مي‌كنيد ؟ » همان 8 / 209 از داود بن فرقد : « شخصى از عجليه ( 2 ) اين حديث را شنيد : منادى ابتداى روز ندا مي‌كند : به هوش باشيد ! فلان بن فلان و شيعيان او رستگارانند ، و پايان روز ندا مي‌كند : بدانيد ! عثمان و پيروان او رستگارانند . امام ( عليه السلام ) فرمودند : منادى پايان روز در ابتداى

هامش
( 1 ) . سوره‌ى يونس / 35
( 2 ) . به نظر مي‌رسد مقصود از عجليه در اين روايت ، عنوانى كنايى و غير از عنوانى باشد كه در فصل دوازدهم توضيح داده شد ، علامه‌ى مجلسى بيان دقيقى دارند كه شايسته است بدان مراجعه شود ، مرآة العقول 26 / 127 . م