فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 512

نزديك شمرده شده است اعتراف كنيد ، و انجام آنچه را كه خداوند به شما وعده داده درخواست نماييد . همانا دعوتى خالص از جانب ما خواهد بود كه خداوند حجّت كامل خود را بدان آشكار و نعمت گسترده‌ى خود را تمام خواهد ساخت . . . شگفتي ، تمام شگفتى بين جمادى و رجب است . . . اى مردم ! از من سؤال كنيد قبل از آنكه فتنه‌اى شرقى پايش را بلند كند و در مهارش گذارد - و اين پس از مرگ و زندگانى است - ، يا آنكه آتشى را با هيزم درشت در مغرب زمين شعله‌ور كند و دامن خود را بردارد و صدا بلند كند كه اى واى خون خواهى كنيد و انتقام گيريد . پس آن هنگام كه فلك بگردد گويي : مرد ، يا هلاك شد ، در كدام وادى سير مي‌كند ، تأويل اين آيه آن روز است : ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفيراً ، ( 1 ) پس [ از چندى ] دوباره شما را بر آنان چيره مي‌كنيم و شما را با اموال و پسران يارى مي‌دهيم و [ تعداد ] نفرات شما را بيشتر مي‌گردانيم . . . آنگاه رهسپار مصر مي‌شود . بر فراز منبر آن مي‌رود و براى مردم سخنرانى مي‌كند . پس زمين به عدالت بشارت مي‌دهد . آسمان باران خود و درخت ميوه‌اش را عطا مي‌كند . زمين گياهش را مي‌بخشد و براى اهلش زينت مي‌كند . حيوانات وحشى آرام مي‌شوند چنان كه در راه‌هاى زمين مانند چارپايان مي‌چرند . دانش در قلب‌هاى مؤمنان مي‌افتد ، پس هيچ مؤمنى نيازمند دانش برادرش نخواهد بود . . . تأويل اين آيه آن روز خواهد بود : أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْماءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعامُهُمْ وَ أَنْفُسُهُمْ أَ فَلا يُبْصِرُونَ . وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْفَتْحُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ . قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لا يَنْفَعُ الَّذينَ كَفَرُوا إيمانُهُمْ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ . فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ انْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ ، ( 2 ) آيا ننگريسته‌اند كه ما باران را به سوى زمينِ باير مي‌رانيم ، و به وسيله آن كِشته‌اى را برمي‌آوريم كه دام‌هايشان و خودشان از آن مي‌خورند ؟ مگر نمي‌بينند ؟ و مي‌پرسند : اگر راست مي‌گوييد ،