مقام با او بيعت ميكنند و عصائب [ و گروههاى ] اهل عراق ، ابدال شام ، نجيبان مصر و اهل يمن به سوى او ميروند . تعداد آنان تعداد اهل بدر است . . . » اختصاص / 208 از طارق بن شهاب از حذيفه از رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) نقل ميكند : « هنگام خروج قائم ، منادى از آسمان ندا ميكند : اى مردم ! زمان جبّاران بر شما به پايان رسيد و بهترينِ امّت محمد ( صلى الله عليه وآله ) به حكومت رسيد ، پس به مكه برويد . آنگاه نجيبان از مصر ، ابدال از شام و عصائب عراق كه راهبان شب و شيران روزند و گويا دلهايشان پارههاى آهن است خارج ميشوند و ميان ركن و مقام با او بيعت ميكنند . عمران بن حصين گفت : اى رسولخدا ! اين مرد را براى ما معرفى كنيد ، آن حضرت فرمودند : مردى است از نسل حسين ، و بدان ميماند كه از مردان شنوءه باشد . او دو عباى سفيد در بر دارد و همنام من است . در آن هنگام است كه مرغان در آشيانههايشان و ماهيها در درياهايشان شادمان ميشوند . نهرها كشيده ميشود و چشمهها ميجوشد و زمين دو برابر خوراكش را ميروياند . آنگاه رهسپار ميشود در حالى كه پيش قراول او جبرئيل و به دنبالهى لشكر اسرافيل است ، پس زمين را از عدل و داد پر ميكند ، همان گونه كه از ستم و بيداد آكنده شده است . » و اما در كتب سنيها : سنن الدانى / 104 از ربعى بن خراش از حذيفه مشابه حديث اختصاص را نقل ميكند ، در آن آمده است : « . . . پس عمران بن حصين خزاعى برخاست و گفت : اى رسولخدا ! ما چگونه ميتوانيم او را بشناسيم ؟ ايشان فرمودند : او مردى است از نسل من و گويا از مردان بنياسرائيل است . دو عباى سفيد در بر دارد . رنگ چهرهاش بسان ستارهى درخشان است . بر گونهى راست خالى سياه دارد . [ در ظاهر ] چهل ساله است . پس ابدال شام و شبيهان آنان ، نجيبان از مصر و عصائب اهل مشرق و شبيهان آنها خارج ميشوند تا آنكه به مكه آيند . ميان زمزم و مقام با او بيعت ميشود . . . » ( 1 ) نگارنده : اين فضيلتى بزرگ براى مصر و اهالى آن است ، زيرا ياران خاصّ امام عصر ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) مقامى
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 509
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٥٠٩
هامش
( 1 ) . و نيز ر . ك به فردوس الاخبار 5 / 523 ، تفسير طبرى 15 / 17 ، الفائق 1 / 87 و تهذيب ابن عساكر 1 / 62 ، 63 و 96